#motivemol'duklarımız

Devam etmek her zaman hayatımızın bir parçası. Bizde Türk Telekom olarak şimdiye kadar bu yolculukta hep yanındaydık, #motivemol diyerek olmaya da devam edecegiz. Sen devam et diye Türkiye.

Ana Sayfa

TELEFON

KÜTÜPHANESİ

Zafer Alagöz - 29

Görme Engelli Birey

“ Bazı sesler korkuturken bazı sesler güven verir. Özellikle
hayatınızı karanlık bir dünyada geçiriyorsanız. Birileri gelir, sizin yerinize görür. Sonra o birileri de gider elbet. Bazen çevrenizdeki tüm insanların size ayıracak vakti kalmaz. Herkes bir hayat telaşesi içerisinde. Bir şey de diyemezsin. İşte bu yalnızlığın içerisinde “Türk Telekom Telefon Kütüphanesi” ile tanıştım. Yanıma dost, gözüme göz oldu. O günden sonra birçok arkadaş edindim kendi hayat telaşesi olmayan. Raskolnikov’la tanıştım, Don Kişot’la
birlikte onun değirmenden düşmanlarıyla savaştım, Oblomov’la üşendim.

İnsanın hayat boyuyaşadığı duyguları Telefon Kütüphanesiyle
tattım, ne zaman ihtiyacım olsa karanlık hayatıma aydınlık
getirdi. Teşekkürler Türk Telekom.”

 “Herkese merhaba! Ben görme engelli bir bireyim. Yardım almadan yaşamak, canımın istediği gibi gezinmek için birçok yol
denedim elbette. Mesela köpek al dediler, o seni gezdirir. Önce
eğitmek gerekiyormuş. Sağolsunlar bizler için yerlerde yol
gösteren işaretler var. Ama onlar da her zaman doğru yere
götürmüyor. En son Türk elekom’un Sesli Adımlar Projesi’ne denk
geldim. Gerçekten de bu uygulama ile istediğim yerlere kendi
başıma gidebilmeye başladım.

Üstelik kullanımı da çok kolay. Sesli Adımlar uygulaması eski yöntemler kadar macera sunmuyor ama sizi hep güvende tutuyor."

SESLİ

ADIMLAR

Güney Karaca- 30

Görme Engelli Birey

GÜN

IŞIĞI

Aslı Doğan - 14

Öğrenci

“ Gece karanlıkta tuvalete gitmek her çocuk için korkunçtur.
Benim için biraz daha fazla korkunçtu. Koşup oynamanın
heyecanına kendini kaptıran her çocuk düşüp kalkar, ben düşüp kalkmanın heyecanını biraz daha fazla yaşadım. Büyürken hayat herkes için zordur. Benim için biraz daha fazla zor oldu. Çünkü ben biraz daha az görerek yaşıyorum. Güneşi de, ağacı da, gökyüzünü de her çocuk kadar görebiliyorum sadece biraz daha az. Yine de diğer çocuklardan hiçbir farkım yok. Günışığı sayesinde sanki hiç görmüyormuşum gibi eğitim almak zorunda kalmadım. Daha az görüyor olmamdan kaynaklı arkadaşlarımla aramdaki farkın açılmasına engel olmak için hatta o farkı kapatabilmem için elimden tutup bana yol gösterdiler. Böylece küçücük farkıma rağmen diğer çocuklarla birlikte eğitim alıp, onlarla birlikte gülüp oynadım.

 

Günışığı Projesi sayesinde her çocuk gibi çocuk oldum,sadece biraz daha fazla.